ولى برگ‌هاى شاخه‌هاى كوتاه ، كوچك و كليوى شكل است . برگ‌ها در پائيز به رنگ زرد روشن در مىآيد . در اول بهار شكوفه‌هاى نر بر روى شاخه‌هاى كوتاه درخت نر و شكوفه‌هاى ماده بر روى شاخه‌هاى كوتاه درخت ماده به رنگ سبز روشن پديدار شده در شب‌ها باز و پس از باز شدن بلافاصله مىريزند . دانه‌ها به درازاى 5 / 2 تا 3 سانتيمتر داراى پوست سخت و صاف به رنگ قهوه‌اى روشن مىباشد . مغز دانه از دو لپه زردرنگ تشكيل شده است . درخت از 20 سالگى به بار مىنشيند و عمر درخت به هزار سال مىرسد . درخت بومى چين است و از زمان دور در ژاپن پرورش مىيابد . تاريخچه : يكى از قديمىترين گياهان موجود در جهان است . فسيل‌هاى بدست آمده از آن نشان مىدهد كه بيش از 220 ميليون سال قدمت دارد . در سال 1727 به اروپا و در سال 1780 به امريكا برده شده است و امروزه در امريكا ، استراليا ، جنوب شرقى آسيا و فرانسه پرورش مىيابد . با وجود چنين قدمتى از اوايل قرن بيستم در امر درمان وارد شده است و ساليانه حدود 500 ميليون دلار از اين گياه فروخته مىشود . چينىها بطور سنتى از 2800 سال قبل از ميلاد از دانه‌هاى آن به عنوان مسكن سرفه ، خلطآور ، ضد آسم ، از بين‌برنده التهاب مثانه و از برگ‌هاى گياه در سرفه ، آسم ، تكرر ادرار ، لكوره و از دانه بو داده بطور خوراكى استفاده مىنمايند . آثار فارماكولوژيك : فلاونوئيدهاى موجود در برگ با غير فعال نمودن راديكال‌هاى سمى اكسيژن و افزايش آزادسازى كاتكول آمين‌ها و ديگر نوروترانسميترها و مهار كردن آنزيم‌هاى كاتكول O - - متيل ترانسفرارنو منوآمين اكسيد از موثر بودن جينكو را در درمان بيمارىهاى سيستم عصبى از جمله دپرسيون توجيه مىكند . جينكگوليدها آنتاگونيست تجمع پلاكنى ( PAF ) بوده و بافت‌هاى مغز را در برابر آسيب‌هاى ناشى از هيپوكسى حفاظت مىكند . قسمت قابل استفاده : برگ تركيبات شيميائى : برگ گياه حاوى مواد زير است : ترپنوئيدها : جينكگوليدها : Ginkgoles A , B , C ، بايلوباليد Bilobalide ترىترپن‌ها : استرول‌ها فلاونوئيدها : Bilobetine ، جينكجتين Amentoflavone , Ginkgetin ، ايزو جينكجتين Isoginkgetin ، Sciadopiticin كه خاصيت ضد التهاب و ضد آرتريت دارد .